yazmıyorum..yenilemiyorum..ama sabit de kalamıyorum..geriliyorum..Giden gidiyor parça parça içimden,beynimden ve de ellerimden..Ekşi bir tad bırakırdı eskiden..Şimdi ise dilim damağım yanıyor cayır cayır..Durmaksızın,soluksuz geri sayım..Ne(ler) yapmak istediğimi biliyorum..Nerden başlayacağımı bilmiyorum..14 yaşımdaki toyluğum,cehaletim bünyemi ele geçirdi..O zamanlar bile gelişime daha açıktım..Umut..Umutlu olmanın kıymetini bilmek lazımmış..Şimdilerde teğet geçmiyor hayatımı UMUT..Karanlığım..Sizi güldürecek birşeyler yazamıyorum..yada bir parça mutluluk dolu anımı paylaşamıyorum.. Ne zaman yaşadım hatırlamıyorum diyemem..Herşey o kadar net ki hafızamda..Küçük tebessümler bıraktığım anlar,kahkalarım,aşklarım,başarılarım,kendimce büyük adımlarım,kendimce heyecanlarım,içimde patlamak istemeyen dışarı vurduğum enerjim,birden sizi şoka uğrattıgım kucaklamalarım,içten öpüşlerim,mahcubiyetlerim hepsi aklımda..Unutmak istemiyorum..Daha kararmasını istemiyorum..
herşey bana özgü olsun diye deliler gibi savaşmanın,isyan bayraklarını korkusuzca çekmenin, erken pes etmeye sebep olucağını bilmiyordum..Bu ağırlık hiç üstümden kalmıcak gibi..Korkutuyor.Korka korka yaşamaya alışmak istiyorum..korka korka sevmeye,korka korka burnumu boka sokup çıkarmaya alışmak istiyorum..Eskiye özlem..Eski Cherry'e özlem sizdekinden daha büyük bende..Aynada gördüğüm, sizin bana baktığınızda gördüğünüzden daha korkutucu,daha çirkin,daha lekeli,kirlenmiş..Öldürmek istiyorum..Ölsün,soluğu birden kesilsin,ben ,ben gibi doğmak istiyorum.Nasıl bu kadar güçlü olabildi, onu bu derece nasıl benimseyebildim,nasıl besleyebildim,büyümesine nasıl izin verdim, işte bunu gerçekten hatırlamıyorum..Onunla tek ortak noktamız müzik..O ne severse ben de onu seviyorum..O seviyor diye değil, ben seviyorum diye.Zira ona benzemek hiç istemiyorum..İkimizin de tadı ekşidi..limoni..duygular yine şuursuzca iş başında.fonda flamenkonun insanı kıpır kıpır ederken hüzne boğan ritimleri..kiralık ruhlardan kaçmış yasla güzelleşen ve yasla çekilmez olan ezik kalbim. Birlikte bu gece mutluluğa otostop çektik.Durdu..Soğuktan morarmış elleri vardı..İnsanca olan tek yanıydı.''insan doğuyorsun,melek gibi ölmek için uğraşma'' dedi birden..''Kirliyim ben,beyaz bile yakışmaz bana'' dedim..Sırf bu yüzden en doğal haklar diye adlandırılan haklarımın bile hep başkalarının tekelinde olğunu anlattım ona..Ve hayatım boyunca hep nereye nasıl yetişeceğim telaşına düştüm.Şimdi ise içimdeki patlamaların yanısıra umarsızca davrandığımı..içimdeki şeytanı anlattım ona..
O da anlamadı beni..Kurtarıcı da o değildi zaten..Kurtarıcım ona giden yoldu..Ne de olsa ''mutluluk'' hiç mutsuz olmamıştı..Üstelik BEYAZ ona çok yakışır..
0 Muhalefet:
Yorum Gönder