Belki birşeyler yedikten sonra bu üşüme hali geçer..Yemek yemeye bile enerjim yok..Sen..Ne kadar yabancısın bana..Tıpkı susuzluktan görülen serap gibi ben de seni açlıktan mı yarattım bu küçük beynim de.. Seninle senin bilmediğin birşeyler paylaşmak istiyorum.. Mevcut mudur? Bu hissiyattan zamanında birileri bahsetmişti bana. hatırlıyorum.. Korkuyorlardı.. Ezildiklerini söyluyorlardı.. Bense kendimi her seferinde sevilmeye değer değilmişim gibi görmeye başlıyordum.. Gücün var.. Korkutmuyor ama... Bilgin var.. Ezilmiyorum ama.. Algının kapılarını açtım sana.. Ne kadar korkutucu olabilirsin ki.. Ne derece yıkıcı olabilirsin.. Küçük dünyalarında ayrıcalıklı yanları vardır.. Büyük egolar arasında küçük dünyalarda ki gibi sevilemezsin örneğin..Hem ben bilmiyorum derken utanmam.. Öğret derim.. Hey yabancı artık ben tanınmayacak haldeyim.. ama sen beni bilmezsin.. bilemezsin. yabancısın.. Yabancı kalmalısın.. Böyle caziben hiç azalmayacak.. Benimse heyecanım hiç tükenmeyecek...
0 Muhalefet:
Yorum Gönder