Yalnız Kalmak İsterken Konuşma İsteği Sebebiyle...

Bir blog dolusu ağlayasım var ama çokca düşünmeme rağmen tek bir cümle kurmaya hacet bulamadım kendimde koca gün..Gerçeği yüzümde hissediyorum yine.esiyor usulca.Farkındalıklarımdan nefret edyorum.. Beni ölesiye güçsüz kılıyorlar.Sunulan tüm sevgilerin yapaylığı benliğimi altüst ediyor..Gözümden süzülmek için çırpınan bir damla gözyaşı satır satır sele dönüşüyor.Bu olasılıklara maruz bırakılırken kendimi sevmiyorum kendimi itiyorum kendimi yitiriyorum..aynaya bakıyorum..yüzümü güzelleştiremiyorum.Oje sürüyorum ellerime bir parça renkli hayattan tatmak adına..Oysaki bir yandan kente karanlık düşüyor..Ben siyah gece siyah..Ağzımda sigaram..Dumanında boğuluyorum..Hala acemiyim.Dost görünen bünyelerin elinde oklava.Akıllanmalısın derken vurup kırıyorlar..acemiyim dedim ya gül biter diye bekliyorum..Safca.. Mor menekşeleri de severim ben.. Sorun değil..diyorum..