Farkındalıklarımda uzakta bedenimdeki o sancılı yanma hissiyle uyanalı ne kadar zaman geçti hatırlamıyorum. Bu beyaz oda..Sanki aydınlatmak için değil de kör etmek adına yanan bu beyaz ışık..Bu içinde saplanıp kaldığım deli gömleği..farkındayım.peki kim bu ruh hastası...geç kalmışlığımın telası buram buram terlememe sebep oluyor.. gözümü açtığımda kan gövdeyi götürmüştü. kalbim odanın en buz tutan köşesinde ölmeye mahkum yığılmış sereserpe.. Gözlerim başa bi diyarda yere düşen bardaktan dökülen suyun içinde yaşlı... Kapatmış kendini bu gri gezegene..Şimdi daha siyahında bildiği herşeyi yeniden sorguluyor..ölülere danısıyor..içimden 100'e kadar saymaya başlıyorum hemen.. Bittiğinde bir tek odanın beyazlığı kalıcak biliyorum.. Bana baktığından gözlerimden kalbimi görebileceksin.Çünkü sen bana baktığında kalbim de gözlerim de benimle olucak.. Sadece 100'e kadar saymamı beklemelisin.İnce ince gelen sesi dinleyebiliriz bu sürede..En derinde olanını..Birlikte diğer yarımızı unutabiliriz..Bir yarısı unutulmuş kız olurum ben .. sen se diğer yarısı unutulmuş oğlan..Tamamlayabiliriz diğer yarımızı.. İki kadeh gibi tanışır vücudlarımız.. Beyazlığa kan kırmızı çok yakışır..
tabi bu anlattıklarımın hiçbiri seni hiç bağlamadı..Çünkü bu benim alfabem.. benim sistemim...Yatak altına düşmüş gizli kalmış yanlarımla,o ıssız dar geçitten geçip keşfedilmeyi bekleyen gizli arkabahçelerimle bu benim gezegenim..En grisinden..
Henüz 100' kadar sayamadım..Gittin mi?Bu fondaki sessizlik hiç içaçıcı değil...kendisi hasta olma sebebim..
0 Muhalefet:
Yorum Gönder